Fertygacja, czyli żywienie w rytmie rośliny

Podawanie nawozów z wodą pozwala dzielić sezonową dawkę na dziesiątki małych porcji i korygować ją z tygodnia na tydzień, według fazy rozwojowej i pogody. Warunkiem jest pełna rozpuszczalność i czystość chemiczna produktów — osady wytrącające się w instalacji to zatkane kroplowniki i nierówne zasilanie rzędów.

Zasady układania programu fertygacyjnego

• Zacznij od analizy wody — zawartość wapnia, magnezu i wodorowęglanów decyduje o doborze nawozów i potrzebie zakwaszania,
• prowadź kontrolę EC i pH pożywki na wyjściu oraz w strefie korzeniowej,
• rozdzielaj w zbiornikach stężonych nawozy wapniowe od fosforanów i siarczanów,
• stosuj mikroelementy w formie chelatów dobranych do pH pożywki,
• kończ cykl podawaniem czystej wody, by przepłukać linie kroplujące.

Higiena instalacji

Okresowe czyszczenie systemu preparatami kwaśnymi usuwa osady mineralne, a kontrola filtrów zapobiega awariom w szczycie sezonu. Dobrze zaprojektowana fertygacja potrafi obniżyć zużycie nawozów o kilkanaście procent przy jednoczesnym wzroście wyrównania plonu — to jedna z najszybciej zwracających się inwestycji w gospodarstwie.